Inselbrücke

Na zachodnim ramieniu Sprewy, obok historycznego berlińskiego portu, stoi kamienny most łukowy chroniony jako zabytek. W kierunku prądu rzeki to pierwsza przeprawa na Wyspie Sprewskiej. Miejsce ma za sobą ponad trzysta lat: w 1693 roku stanęła tu drewniana konstrukcja z częścią zwodzoną, przepuszczającą statki. Była szeroka na około pięć metrów i przez blisko dwieście lat służyła jako ważne połączenie przez rzekę.

W latach 1912 i 1913 Ludwig Hoffmann, świeżo po ukończeniu pobliskiej Roßstraßenbrücke, zaprojektował obecny most razem z radcą budowlanym Krause. We wrześniu 1912 roku ruszyła budowa, a dawną konstrukcję rozebrano całkowicie. Miejscowe grunty wymusiły głębokie palowanie pod północnym filarem oraz szczególne zabezpieczenia przy budowie tunelu metra. Trzy ceglane sklepienia o rozpiętości 11, 18 i 11 metrów wznoszono na rusztowaniu, opierając je na clonach w podporach i w zworniku. Po osiadaniu konstrukcji clony zamknięto, a powierzchnie obłożono wapieniem muszlowym z Kirchheim. Z tego samego kamienia powstały balustrady w duchu neobaroku. Po otwarciu dla ruchu w 1913 roku nad środkowymi filarami stanęły cztery obeliski z towarzystwem putti. Bogatsze zdobienia według projektów Christiana Daniela Raucha nie uzyskały aprobaty cesarskiej.

Koniec II wojny światowej przyniósł poważne zniszczenia: pociski i wysadzenia niemieckiego Wehrmachtu naruszyły konstrukcję. Między 1946 a 1948 rokiem dziura w jezdni nad północnym łukiem służyła jako punkt załadunku domowych śmieci, wywożonych barkami poza miasto. W latach sześćdziesiątych, wraz z budową nowych bloków na Fischerinsel, naprawiono wszystkie uszkodzenia, ale ozdobne rzeźby przepadły bezpowrotnie. W latach 1999 i 2000 nurkowie, sprawdzając stan filarów i przyczółków, wyłowili z mułu dwadzieścia dobrze zachowanych kamiennych bloków. Wśród nich były fragmenty putti i obelisków oraz duży cokół z wapienia muszlowego, wszystkie odnowione potem w kamieniarskiej pracowni w Spandau. Po zakończeniu tych renowacji most zamknięto dla regularnego ruchu samochodowego, więc dziś przekraczasz Sprewę tędy pieszo.