Parc Güell

Parc Güell tworzy zespół parków, ogrodów i budowli na południowym stoku Turó del Carmel w Barcelonie. Teren znajduje się w dzielnicy La Salut, w obrębie Gràcii.

Eusebi Güell zlecił Antoniemu Gaudiemu projekt podczas rozbudowy miasta na przełomie dziewiętnastego i dwudziestego wieku. Budowa trwała od 1900 do 1914 roku, a park otwarto publicznie w 1926 roku. Pierwotny plan zakładał prywatne osiedle sześćdziesięciu trójkątnych działek, lecz powstały tylko dwa domy. Jeden z nich stał się domem Gaudiego, a dziś mieści Muzeum Domu Gaudiego.

Naturalistyczna architektura łączy lokalny kamień, organiczne formy, odwrócone łuki łańcuchowe i mozaikowe dekoracje. Schody Smoka prowadzą obok słynnej mozaikowej salamandry. Na głównym tarasie długa, falista ławka w kształcie węża morskiego otacza przestrzeń widokową nad Barceloną. Jej zatoki sprzyjają siedzeniu i rozmowie. Podwyższone wiadukty przypominają kamienne konstrukcje wyrastające z drzewnych form.

Najwyższe wzniesienie prowadzi do El Turó de les Tres Creus, czyli Wzgórza Trzech Krzyży. Trzy kamienne krzyże wskazują niebo oraz kierunki świata. Z tego miejsca widać Sagradę Famílię, Torre Glòries, Montjuïc i Morze Śródziemne. W parku żyją między innymi nierodzime papugi, a czasem pojawia się tu orzeł krótkoszpon. Parc Güell należy do zespołu Dzieł Antoniego Gaudiego wpisanego na listę światowego dziedzictwa.