Chiesa San Francesco del Deserto

Chiesa San Francesco del Deserto ligt op een eigen eiland in de Venetiaanse lagune, tussen cipressen, pijnbomen en water. Het eiland beslaat ongeveer vier hectare en biedt tuinen, terrassen en uitzicht op de lagune en het nabijgelegen Burano. De actieve kerk en het klooster vormen samen een rustige plek waar franciscaner broeders wonen en werken.

De kerk dateert uit 1401 en werd gebouwd bovenop een oudere Byzantijnse kerk. Door glazen panelen zie je binnen fragmenten van de vroegere kerkvloer. Het complex bezit twee kloostergangen, waarvan de oudste uit de dertiende eeuw stamt, en een vijftiende-eeuwse waterput. Volgens de overlevering verbleef Franciscus van Assisi hier in 1220, waarna de broeders het eiland in 1233 kregen. Napoleon bezette de plek later, maar de franciscanen keerden in 1858 terug.

Een monument herdenkt het verhaal waarin vogels zwegen tijdens het gebed van Franciscus. In een zijkapel ligt het graf van Fra Bernardino da Portogruaro, die de terugkeer van de broeders leidde. Een smalle kapel toont een levensgrote figuur van Franciscus, terwijl een halfversteende boomstam aan zijn wandelstok herinnert. De oorspronkelijke klok werd omgesmolten tot kanonnen, waarna een klok uit de gesloopte kerk Santa Lucia hier terechtkwam.