Domplein

Domplein ligt in het centrum van Utrecht, tussen de Domkerk, de Domtoren en het Academiegebouw. Onder de bestrating liggen sporen van kerken, kapellen en andere gebouwen uit vroegere eeuwen. De plek begon als een Romeins castellum, dat rond het jaar vijftig bij een oversteek van de Rijn werd gebouwd. Dit fort heette Traiectum en diende als strategische post voor verkeer en handel. Resten van het fort zijn zichtbaar in de kelder van de muziekschool aan het plein.

Na de Romeinse tijd groeide het gebied uit tot een religieus en politiek centrum met kerken en paleizen. Willibrord stichtte hier de Sint-Maartenskerk en de Sint-Salvatorkerk, waarna kerkelijke gebieden dwars over het huidige plein liepen. Bisschop Adelbold liet een paleis bouwen, terwijl keizer Hendrik III hier het paleis Lofen vestigde. De middeleeuwse bebouwing verdween geleidelijk, waardoor na de Reformatie ruimte voor het plein ontstond.

De Domkerk verloor haar middendeel door een tornado, en het opruimen van de ruïnes maakte het plein groter. Op de stenen zie je de grondplannen van verdwenen kerken en kapellen terug. Monumenten herinneren aan Jan van Nassau, het verzet en de vervolging van homoseksuelen. Bij de kloostertuin staat een kopie van de Jellingsteen, terwijl de koperen bol Sol een klein deel van de zon verbeeldt. Ondergronds toont DOMunder de opeenvolgende lagen van Romeins, middeleeuws en later Utrecht.