Bolwerk Sonnenborgh

Bolwerk Sonnenborgh is een zestiende-eeuwse vesting aan de stadsrand van Utrecht, ontworpen door architect Willem van Noort. De vesting versterkte de stadsverdediging. De bastions stonden relatief klein en verspreid langs de stadsmuur volgens een oud Italiaans systeem. Zo ontstond een onderbroken verdedigingslinie rond Utrecht.

Na de stichting van de Universiteit Utrecht in 1636 kreeg Sonnenborgh een wetenschappelijke functie. Professor Henricus Regius legde er een botanische tuin aan. In 1695 kwamen chemische laboratoria in de kazematten, bedoeld voor medisch onderwijs aan de universiteit. De tuin verhuisde later naar de Oude Hortus. De negentiende eeuw bracht een sterrenwacht voor astronomisch onderzoek. Wetenschapper Christophorus Buys Ballot richtte die sterrenwacht op. Willem Henri Julius begon er metingen van het zonnespectrum. Marcel Minnaert en Kees de Jager verbonden de plek later met belangrijk onderzoek naar zonnefysica.

Het Sonnenborgh Museum en de sterrenwacht zijn in het bolwerk gevestigd. Bezoekers leren er over de vesting, de Utrechtse wetenschap, astronomie en onderzoek naar de zon. De sterrenwacht biedt mogelijkheden om de hemel te observeren. Ook bewaart het terrein een deel van Utrechts oude stadsmuur. Daardoor verbindt Bolwerk Sonnenborgh militaire geschiedenis met universitaire wetenschap en publieke sterrenkunde.