Heilig-Kreuz-Münster

Heilig-Kruis-Münster, ook Gmünder Münster genoemd, is een gotische hallenkerk in Zuid-Duitsland. Schip en zijbeuken reiken bijna even hoog. Daardoor ontstaat binnen een brede, samenhangende ruimte zonder een sterk afgescheiden middenschip. De bouw van het Münster begon rond 1320 als gotische parochiekerk. Het schip was rond 1341 klaar, terwijl de bouw van het koor later doorging. De familie Parler drukte haar stempel op het ontwerp. Na de instorting van twee oudere torens in 1497 kreeg het gebouw zijn huidige gelaagde geschiedenis. De twee torens werden daarna niet opnieuw herbouwd.

De gevels veranderen in stenen verhalen door portalen met geboorten, passietaferelen en het Laatste Oordeel. Het noordelijke portaal toont de geboorte van Christus en de aanbidding van de Wijzen. Het zuidelijke koorportaal verbeeldt het Laatste Oordeel. Het koor heeft een ingewikkeld netgewelf met gebeeldhouwde sluitstenen. Ook latere kunstwerken bewaren oudere lagen, zoals het laatgotische kruisbeeld op het negentiende-eeuwse hoogaltaar. In het Sebaldusaltaar bevinden zich panelen uit de werkplaats van Albrecht Dürer. Een Heilig Graf-groep uit de Parler-werkplaats toont engelen, vrouwen en zittende wachters. Ook restauratie hoort nadrukkelijk bij de geschiedenis van het Münster. Na een sluiting wegens vallende gewelfdelen duurden omvangrijke herstelwerken tot 2009. Een nieuwe grote restauratie begon in 2020. De Münsterbauhütte staat sindsdien in een UNESCO-register voor goede voorbeelden van traditioneel vakmanschap.