Frauenwohnheim

Het Frauenwohnheim in Saarbrücken is een beschermd historisch gebouw dat de architectuur en sociale geschiedenis van de naoorlogse periode verbindt.

Architect Hans Hirner ontwierp dit gebouw in Saarbrücken. De bouw vond plaats tussen 1952 en 1953, als onderdeel van een initiatief voor woonruimte voor alleenstaande vrouwen. Het ontwerp heeft een duidelijke V-vorm met twee vleugels. Een trappenhuis met glazen wanden verbindt de twee vleugels en vormt een opvallend onderdeel van het gebouw. De straatgevel wisselt balkons en vensters ritmisch af. Aan de tuinzijde tonen openslaande deuren en vensters een andere gevelindeling. De draagstructuur bestaat uit een staalbetonskelet met bakstenen invulling. Stalen ramen met draaibeslag bepaalden oorspronkelijk het trappenhuis en de gevels. De kelder bevatte gemeenschappelijke baden, bergruimten en verwarmingsruimten. Het huis bood oorspronkelijk woonruimte aan alleenstaande vrouwen en een woning aan de huismeester. De regering van Saarland financierde het project onder Johannes Hoffmann. Hedwig Behrens, de eerste vrouwenvertegenwoordiger in het Saarland, bepleitte het samen met plaatselijke vrouwenorganisaties. De afwisseling tussen balkons, vensters en materialen toont de kenmerkende lichtheid van de jaren vijftig.