Fontana di Trevi

De Fontana di Trevi in Rome is een monumentale barokke fontein bij het eindpunt van het antieke Aqua Virgo. Het water beweegt over brede, kunstmatig gevormde rotsen. Het Palazzo Poli vormt de barokke achtergrond van deze scenografische compositie. Nicola Salvi ontwierp de huidige aanleg in opdracht van paus Clemens XII. Giuseppe Pannini voltooide het werk en ordende de middelste waterbekkens. Twee reliëfs vertellen het verhaal van het aquaduct. In het midden rijdt de zeegod Oceanus op een wagen in de vorm van een schelp. Twee tritons begeleiden hem. Een rustig paard en een wild paard tonen twee verschillende bewegingen van de zee. De zij-nissen bevatten figuren voor gezondheid en overvloed. Zo verbindt de fontein water als levensbron met beeldhouwkunst, architectuur en beweging. Het geheel doet denken aan een toneelpodium.

De Fontana degli Innamorati ligt rechts naast de hoofdkom en heeft twee waterstralen. Volgens de traditie dronken jonge geliefden daar samen vóór een lange scheiding. Ook het werpen van munten hoort bij de herinnering aan de Fontana di Trevi. Eén munt staat voor terugkeer, terwijl twee of drie munten met liefde en huwelijk worden verbonden. Federico Fellini maakte de fontein bovendien bekend als filmlocatie in La dolce vita.