Parku arkeologjik Ulpiana

Parku arkeologjik Ulpiana ligt nabij Prishtina in Kosovo, tussen uitgestrekte velden en een stille horizon. Je ziet er de resten van een Romeinse stad, gesticht in de tweede eeuw na Christus onder keizer Trajanus. De omliggende heuvels Hajvalia, Kishnica, Artana en Janjeva leverden zilver, lood en goud. Die rijkdom hielp Ulpiana uitgroeien tot een belangrijke stad van meer dan honderdtwintig hectare.

Binnen de muren lagen meer dan zeventig torens, markten, werkplaatsen en villa’s langs de Cardo Maximus. Aquaducten brachten bronwater naar de openbare baden, waar bewoners samenkwamen. Via de noordelijke poort bereik je resten van straten, waterafvoer, badhuizen en een heidense tempel. Een versterkte vroegchristelijke basiliek van bijna veertig meter lang en een nabij baptisterium tonen de overgang naar het christendom.

Buiten de muren ligt de noordelijke necropolis, de belangrijkste begraafplaats uit de Romeinse en laatantieke periode. Langs de hoofdweg staat een groot wooncomplex dat waarschijnlijk de residentie van de aartsbisschop was. Aanvallen van de Goten in 472 en een aardbeving in 518 veranderden de stad ingrijpend. Justinianus I liet haar later herbouwen als Justiniana Secunda, maar Slaven en Avaren zorgden in de zevende eeuw voor haar verlatenheid. Traditionele flija en eden bij hemel en aarde verbinden het landschap nog altijd met zijn oude verleden.