Schloß Lindstedt

Schloß Lindstedt staat in Potsdam, temidden van de paleizen en parken waar de stad om bekendstaat. Koning Friedrich Wilhelm IV van Pruisen liet het tussen 1858 en 1861 bouwen als verblijf voor zijn oude dag. De stijl is laat-classicistisch: een hoofdgebouw, een toren met belvedère en een tempelachtige aanbouw met een hoge trap bepalen het beeld. Een zuilengalerij verbindt het paleis met de Lindstedter Chaussee en verankert het in het omliggende landschap.

Het landgoed was oorspronkelijk eigendom van de familie von Bülow. Friedrich Wilhelm III kocht het in 1828, en aanvankelijk kweekte men er karpers. Ludwig Persius, Ludwig Ferdinand Hesse, August Stüler en Ferdinand von Arnim tekenden het ontwerp voor het paleis. Wat er kwam, was een beknopte versie van de oorspronkelijke, veel grotere plannen. Peter Joseph Lenné legde er de tuinen aan. Vanuit die tuinen zie je zowel het slot als het nabije Neues Palais. Friedrich Wilhelm IV stierf voordat zijn huis voltooid was. Zijn broer, koning Wilhelm I, rondde de bouw af. Later wisselde de bestemming vaak: het slot diende als quarantainestation tijdens epidemieën en als woning voor staatsfunctionarissen. Na de Eerste Wereldoorlog huurde generaal Erich von Falkenhayn het. Daarna bood het gebouw onderdak aan het Botanische Instituut en het Instituut voor Forensische Geneeskunde.

Sinds 1996 ligt het in handen van de Stiftung Preußische Schlösser und Gärten Berlin-Brandenburg. Het hoort bij het UNESCO-werelderfgoed dat de Potsdamse sloten en tuinen omvat, en de stichting verhuurt het voor evenementen. De koning dacht dit huis in meer dan honderd tekeningen uit, maar hij heeft er nooit gewoond.