Basilica del Crocifisso - Museo Diocesiano

De Basilica del Crocifisso staat in Amalfi, pal naast de kathedraal waar de relieken van de apostel Andreas rusten. Oorspronkelijk was dit de kathedrale kerk, en het bouwwerk gaat terug tot 596. Wie binnenkomt, ziet die middeleeuwse kern direct: stenen muren en een galerij met enkel- en dubbelramen die veel daglicht binnenlaten. Het Museo Diocesiano vond er in 1996 onderdak en toont de kunstschatten van het aartsbisdom Amalfi-Cava de' Tirreni.

In 1100 verrees ernaast een nieuwe kathedraal, en tijdelijk vormden beide kerken samen een romaans complex met zes beuken. Eind dertiende eeuw brak men de linkerbeuk af voor het Chiostro del Paradiso, dat tussen 1266 en 1268 tot stand kwam. Na het Concilie van Trente verdween ook de rechterbeuk. De zuilenrij die beide kerken verbond, ging op in een scheidingsmuur met privékapellen. Een restauratie vanaf 1931 verwijderde het marmer en stucwerk van de barok en bracht de oorspronkelijke bouw weer aan het licht. Binnen verdeelt het museum zijn collectie over vier afdelingen. De eerste afdeling omvat de oude kloostergang zelf. Twee sarcofagen uit de tweede eeuw tonen er de roof van Proserpina en het huwelijk van Peleus en Thetis. De Romeinse diende in de vroege middeleeuwen als graf van aartsbisschop Cesarius de Alanio. Daar liggen ook resten van een romaans ambo uit 1174 tot 1202, versierd met cosmateske mozaïeken. Verder zie je fresco's uit de dertiende en veertiende eeuw en de domschat met zilverwerk, kruisen en liturgische gewaden. Een vierde afdeling bewaart schilderijen en beelden uit verschillende perioden. Je treft er zelfs de zuilen, kapitelen, reliëfs en inscripties van de oude basilica aan.

Eeuwenlange verering van Andreas deed de verzameling aangroeien. Het gebouw wisselde van toewijding: eerst aan de Tenhemelopneming, daarna aan Cosmas en Damianus. Uiteindelijk dankt de basilica zijn naam aan het houten kruisbeeld dat ooit op het hoofdaltaar stond.