Institut d'Art et d'Archéologie

In Parijs staat het Institut d'Art et d'Archéologie, een academisch gebouw dat je van ver herkent aan de felrode baksteen. Achter die steen schuilt een skelet van gewapend beton. Architect Paul Bigot tekende het ontwerp, en de bouw liep van 1924 tot 1932. De stenen komen uit de steenfabriek van Gournay in Vitry-sur-Seine.

De stijl is eclectisch en put uit de toscaanse renaissance en het Dogepaleis in Venetië. Het gebouw doet denken aan een synagoge, een hammam of het Alhambra in Granada. Langs de buitenkant loopt een fries van rode terracotta, gevuld met reproducties van befaamde beelden. Denk aan waterspuwers met een leeuwenkop uit Himera, stukken van de Parthenonfries en beelden uit het oude Egypte, Assyrië en Angkor Wat. Achter die gevel huizen de kunst- en archeologieafdelingen van de Sorbonne en van Paris 1 Panthéon-Sorbonne.

Binnen was ooit ook een bibliotheek: ontwerper Jacques Doucet begon er in 1908 een baanbrekende verzameling kunstboeken. Die collectie verhuisde later naar de Bibliothèque nationale de France. In 1997 kwam daarvoor de Bibliothèque Michelet in de plaats. Sinds 1996 geniet het pand bescherming als monument historique, en in de jaren 2000 kreeg het een grondige renovatie. Ook de deuren verdienen een tweede blik: Raymond Subes voorzag ze van metaalwerk dat motieven uit verschillende perioden van de kunstgeschiedenis combineert.