Hôtel de Fourcy

Midden op de Place des Vosges, aan de oostzijde van het plein, staat het Hôtel de Fourcy: een stadspaleis uit het begin van de zeventiende eeuw, in het vierde arrondissement van Parijs. Je vindt het tussen de Hôtels de Rohan-Guémené en de Châtillon in, onderdeel van die rij gelijkvormige gevels die het plein, een van de oudste aangelegde pleinen van de stad, zijn eenheid geven. Wie hier rondkijgt, ziet de stedenbouw van die vroege zeventiende eeuw nog helemaal terug.

Het gebouw is geen museum geworden, maar een school. Meer dan driekwart van de ruimtes hoort bij het Lycée professionnel Théophile-Gautier en dienst als klaslokaal, computerzaal of kantoor van de administratie. Dat past bij de wens van de erfgenamen van Théophile Gautier: zij schonken het pand aan de stad Parijs onder de voorwaarde dat het voor onderwijs gebruikt zou worden. Gautier, dichter, romancier en criticus, woonde hier zelf van 1828 tot 1834. In 1954 kreeg het gebouw de status van historisch monument, en tot 2020 bleef de meerderheid ervan in handen van de stad, waarna het eigendom met een reeks gemeentelijke scholen overging naar de regio Île-de-France.

Zo lopen karakter en bestemming in dit huis door elkaar: een zeventiende-eeuws paleis aan een plein van diezelfde periode, waar leerlingen vandaag door dezelfde gangen lopen waarin een van de grote Franse schrijvers van de negentiende eeuw woonde en werkte. Wie het Plein der Vogesen bezoekt, passeert het ongemerkt, en dat is misschien precies wat het zo Parijs maakt.