4. Artikel der Menschenrechte

Der 4. Artikel der Menschenrechte staat in Neurenberg, tussen de oude en nieuwe gebouwen van het Germanisches Nationalmuseum. De zuil maakt deel uit van de Straße der Menschenrechte, een monumentale openlucht-sculptuur van de Israëlische kunstenaar Dani Karavan. Witte betonnen zuilen dragen artikelen uit de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens in het Duits en telkens een andere taal. Zo verbindt de kunst deze plek met talen uit verschillende gemeenschappen en met de universele aanspraak op mensenrechten.

De Straße der Menschenrechte werd op 24 oktober 1993 ingewijd en bestaat uit dertig onderdelen. Zevenentwintig ronde zuilen, twee ingegraven zuilen en een zuilvormige eik volgen een as met vijf meter tussenruimte. Elke zuil reikt acht meter hoog, waardoor de route een duidelijk ritme krijgt tussen de gebouwen en de straat. Een noordelijke poort weerspiegelt een middeleeuwse stadspoort aan het andere uiteinde en verbindt de geschiedenis van Neurenberg met zijn inzet voor vrede en mensenrechten.

Onder de hedendaagse omgeving liggen resten van een klooster en de middeleeuwse stadsmuur. Gebouwen van Sep Ruf uit het midden van de twintigste eeuw voegen daar een latere laag aan toe. De concrete herinnering aan het monument blijft bij de combinatie van wit beton, gegraveerde talen en een levende eik.