Residenz

De Residenz in München was het voormalige koninklijke paleis van de Wittelsbachse vorsten van Beieren. Het complex telt tien binnenplaatsen en 130 kamers. De gebouwen tonen stijlen van de late renaissance tot barok, rococo en neoclassicisme. Daarmee geldt de Residenz als het grootste stadspaleis van Duitsland.

De geschiedenis begint aan het einde van de veertiende eeuw met de Neuveste, een vesting voor de Wittelsbachse heersers. Het paleis groeide door de eeuwen heen en verving uiteindelijk een volledig stadsdeel. Belangrijke onderdelen zijn de Königsbau, de Alte Residenz en de Festsaalbau. De Königsbau ontstond onder koning Ludwig I naar het voorbeeld van het Palazzo Pitti in Florence. Daar bevinden zich het staatsappartement van Ludwig I en de schatkamer.

De Alte Residenz omvat het Antiquarium, dat een grote verzameling beeldhouwwerken moest huisvesten. De in de negentiende eeuw toegevoegde Festsaalbau bevat tegenwoordig de Herkulessaal. Deze concertzaal wordt gebruikt door het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks. Het Cuvilliés-Theater brengt rococoarchitectuur binnen de Residenz en werd na de Tweede Wereldoorlog gereconstrueerd. Ook de Allerheiligen-Hofkirche behoort tot het complex, met haar op Byzantijnse vormen geïnspireerde ontwerp.