St. Johannis

St. Johannis staat in het historische centrum van Mainz en geldt als de oudste kerk van de stad. Het gebouw is ouder dan elfhonderd jaar en behoort tot de weinige bewaarde kathedraalgebouwen uit de laat-Karolingische en vroeg-Ottoonse periode in Duitsland. De brede middenbeuk rijst boven twee smalle zijbeuken uit, terwijl drie schepen en een oost-west gerichte dubbele kooropstelling de basilicale vorm bepalen.

De bouw van het hoofdgedeelte begon vermoedelijk in de zevende eeuw, waarna aartsbisschop Hatto I het gebouw in 911 wijdde. Tot 975 diende de kerk als kathedraal van de bisschop van Mainz, eerst onder het patronaat van Martinus van Tours en later van de Salvator. Twee boogramen en ronde vensters verlichten het oostkoor, terwijl vier boogramen het bovenste deel van de middenbeuk doorbreken. Door toevoegingen uit verschillende eeuwen ontstond naast de overwegend Karolingische kern een samengestelde architectuur.

Onder de kerk liggen graven, waaronder een skelet dat mogelijk uit de eerste bouwfase stamt. In 2019 werd een sarcofaag geopend met menselijke resten en stukken kleding en schoenen, vermoedelijk van aartsbisschop Erkanbald. De vloer ligt ongeveer 2,6 meter hoger dan in Hattos tijd en vormt waarschijnlijk al het zevende vloerniveau. Na de brand door een luchtaanval in 1942 volgde een uitgebreide restauratie, waarna de kerk in 1956 opnieuw werd ingewijd.