Schlösschen

Het Schlösschen in Heidelberg is een langgerekt gebouw met twee verdiepingen en een opvallend mansardedak. De oudste traptoren dateert uit 1606 en bepaalt het silhouet. Het gebouw ontstond uit een laatmiddeleeuwse adelsresidentie in Handschuhsheim en is tegenwoordig een beschermd monument. De bouwgeschiedenis toont meerdere stijlen. De renaissancistische traptoren contrasteert met het barokke hoofdgebouw, de vele vensters en het mansardedak. Een kleinere traptoren staat aan de noordoosthoek. Aan de noordzijde steekt een erker uit richting de Dossenheimer Landstraße. Westelijk sluit een modern, L-vormig gebouw met de Carl-Rottmann-Saal op het Schlösschen aan. Die zaal draagt de naam van de in Handschuhsheim geboren schilder Carl Rottmann. Grote rondboogvensters verwijzen naar de voormalige oranjerie, terwijl de twee bouwlagen aansluiten bij het historische huis. Zuidelijk ligt het Grahampark met uiteenlopende inheemse en exotische planten. Carl Adolph Uhde legde het park aan naast zijn verzamelingen van antiquiteiten en natuurvoorwerpen. Een herinrichting door het stedelijke landschapsbureau gaf het park zijn huidige botanische karakter. De naam Grahampark verwijst naar John Benjamin Graham, die het landgoed in 1861 verwierf. Het complex wisselde daarna verschillende keren van eigenaar en functie. Het diende onder meer als adelsresidentie, verzamelhuis, jeugdherberg, school en muziekschool. De stad Heidelberg kocht het landgoed in 1919. Het Schlösschen en Grahampark verbinden architectuur, tuinaanleg en de geschiedenis van Handschuhsheim.