Jesuitenkirche

De Jesuitenkirche staat in de oude binnenstad van Heidelberg, vlak bij het Universiteitsplein en Richard-Hauser-Platz. De voormalige jezuïetenwijk draait rond deze driebeukige pijlerhal van plaatselijke zandsteen, met een noordgevel naar het plein. Het gebouw werd tussen 1712 en 1759 in barokstijl opgetrokken en kreeg van 1868 tot 1872 een neobarokke toren. Opvallend genoeg wijst de kerk niet naar het oosten, maar naar het zuiden.

De bouw begon als onderdeel van het jezuïetencollege, waarvan de gebouwen vanaf 1703 rond een grote binnenplaats verrezen. Na een onderbreking vanaf 1717 werd het werk in 1749 hervat. In 1809 werd de kerk parochiekerk van de katholieke Heilig-Geistgemeente, nadat ze eerder als kapel, opslagruimte en veldhospitaal had gediend. De barokke inrichting verdween grotendeels, terwijl een renovatie tussen 2001 en 2004 het altaar, de zitplaatsen en de ramen vernieuwde. Aan de kerk grenst het Museum voor sacrale kunst en liturgie, met een schatkamer vol heiligenbeelden, kelken, monstransen en historische gewaden.

Binnen vallen de witte muren en groen, gedeeltelijk vergulde kapitelen op. Drie altaren tonen fresco’s van Pinksteren, Maria-Tenhemelopneming en Jozef als patroon van de katholieke kerk. Langs de zijbeuken loopt een kruisweg met veertien staties. De twee orgels vormen een helder contrast: het hoofdorgel uit 2009 heeft 54 registers, terwijl het koororgel uit 2014 naar barokke voorbeelden verwijst. In de crypte liggen jezuïeten begraven en herinnert een graf aan keurvorst Frederik de Overwinnaar.