Heuscheuer

De Heuscheuer is een architectonisch herkenningspunt in Heidelberg, met een geschiedenis van opslag, stadsverdediging en universitair gebruik. Het gebouw verrees halverwege de achttiende eeuw als Zehntscheuer, een opslagplaats voor heffingen in natura. Daar werden hooi, graan en andere landbouwproducten bewaard. De bouwplaats lag bij de vroegere Mantelturm, een noordwestelijk hoekbastion van de oude stadsversterking. De Mantelturm werd in 1693 verwoest, waarna de stad deze plek een nieuwe functie gaf. Bruchsteenmetselwerk geeft de gevel een massief uiterlijk. Het barokke schilddak hielp hooi droog te houden en zorgde voor ventilatie binnen de opslagruimte. Tot 1824 diende Heuscheuer vooral als hooimagazijn voor de nabije stallen. Daarna gebruikte de stad het gebouw nog een tijd als gemeentelijk pakhuis, voordat de universiteit het herbestemde. Van 1963 tot 1965 kreeg Heuscheuer een nieuwe inrichting. De Universiteit Heidelberg maakte er een gebouw met collegezalen van voor onderwijs, bijeenkomsten en evenementen. De binnenruimten dragen een universitaire functie. Samen met de aangrenzende Marstall vormt Heuscheuer een ensemble met middeleeuwse resten, barokke architectuur en universitair leven. De Marstall huisvest onder meer een mensa, evenementenzalen en de administratie van het Studierendenwerk. Het rolstoeltoegankelijke gebouw verbindt Heidelbergs verleden met zijn universitaire heden.