Heidelberger Schloss

Heidelberger Schloss is een kasteelruïne op ongeveer tachtig meter hoogte aan de noordzijde van de Königstuhl. Vanaf de helling kijkt het uit over de oude binnenstad van Heidelberg. De oudste delen dateren van vóór 1214, terwijl uitbreidingen rond 1294 twee afzonderlijke burchten vormden. De benedenburcht groeide daarna uit tot de hoofdzetel van de paltsgraven en keurvorsten van de Palts. Renaissancevormen domineren het complex, maar tussen de gebouwen blijven ook sporen van de middeleeuwse vesting zichtbaar.

Oorlogen, branden en blikseminslagen veranderden het kasteel ingrijpend. In 1537 verwoestte een bliksemstraal de bovenburcht op de Kleiner Gaisberg. Tijdens de Dertigjarige Oorlog wisselde het complex meermaals van bezitter, waarna Franse troepen in 1689 delen van de muren en de Dikke Toren opbliezen. In 1764 zette opnieuw een blikseminslag het Saalbau in brand, waarna volledige herbouw achterwege bleef. De ruïne werd een herkenningspunt van Heidelberg, bezocht door onder anderen Victor Hugo en bereikbaar via de Heidelberger Bergbahn vanaf de Kornmarkt.

De kapel en de Dikke Toren bewaren elk een eigen geschiedenis. Her en der verbinden verhalen over keurvorsten, verwoestingen en de waarzegster Jetta de helling met eeuwen Paltsgeschiedenis.