Reyherschule

Reyherschule is een vier verdiepingen tellend schoolgebouw in Duitsland, opgetrokken uit massieve rode baksteen. De hoofdingang springt in het oog door zuilen van Seeberger zandsteen. Sinds 1900 komen hier generaties leerlingen samen om te leren, te spelen en op te groeien.

Bij de opening waren de twee vleugels strikt gescheiden: jongens kregen les in het westen, meisjes in het oosten. Elke vleugel had een eigen ingang en eigen klaslokalen. Tweeëndertig lokalen boden elk plaats aan zestig leerlingen, terwijl de kelder een badhuis met douches en kleedkamers bevatte. Op de begane grond lag een woning voor de conciërge. In de jaren dertig en tijdens de Tweede Wereldoorlog bezochten jaarlijks tot veertienhonderd leerlingen deze school.

Oorlogsschade bleef beperkt, waardoor de lessen al enkele maanden na het einde van de oorlog in 1945 konden hervatten. De school veranderde later meermaals van organisatie, van gescheiden scholen tot een grote polytechnische school en daarna opnieuw afzonderlijke instellingen. Tegenwoordig huisvest het gebouw een reguliere school en een basisschool. De naam verwijst naar Andreas Reyher, een onderwijsvernieuwer uit de zeventiende eeuw. Vooral het badhuis in de kelder laat zien hoe modern de school in 1900 wilde zijn.