St. Johann

St. Johann is een rooms-katholieke proosdijkerk in Bremen, oorspronkelijk gebouwd als franciscaanse abdijkerk. De kerk ontstond in de veertiende eeuw. In 1225 vestigden franciscanen een klooster op deze plaats, waarna rond 1380 een grotere hallenkerk verrees. Die kerk kreeg gewelven en drie schepen. Tijdens de Reformatie sloot het klooster, waarna het complex een ziekenhuis en psychiatrische inrichting huisvestte. De kerk diende ook als hospitaalkerk. Later bood zij ruimte aan protestantse gemeenten en aan hugenoten en Belgische geloofsvluchtelingen. In 1823 werd de kerk opnieuw katholiek gewijd. Een verhoogde kerkvloer en straat voorkwamen overstromingen, terwijl de ontstane kelder in 1992 een crypte werd.

St. Johann geldt als de enige bewaard gebleven kloosterkerk van Bremen. De baksteengotiek valt op aan het grote zadeldak boven alle drie schepen. De westgevel toont spitsboogvensters en een kruisvenster met een davidster uit 1878. Volgens franciscaanse regels had de kerk oorspronkelijk geen toren. Wel stond er een dakruiter op het gebouw. Het voormalige klooster naast de kerk bestaat niet meer. De kerk is een beschermd monument binnen de Propstei St. Johann. Het orgel uit 1965 combineert mechanische en elektronische systemen met zevenenveertig registers.