Sankt Michael

Sankt Michael staat in Berlin-Mitte, dicht bij de grens met Kreuzberg, als voormalige rooms-katholieke parochiekerk. De bouw duurde van 1851 tot 1861 en begon als garnizoenskerk voor katholieke soldaten. Architect August Soller ontwierp eerst een gevel met twee torens, maar een enkele koepeltoren bepaalde uiteindelijk het silhouet. De koperen koepel, steunberen, friezen en beelden geven de buitenkant een herkenbare negentiende-eeuwse vorm.

Bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog verwoestten grote delen van het interieur en het dak, terwijl muren en toren grotendeels bleven staan. Herstel in de jaren vijftig maakte kerkdiensten opnieuw mogelijk, maar het schip bleef zonder dak. Het interieur was opgevat als een hallenkerk, met schip en zijbeuken op gelijke hoogte. Boven het portaal toont een mozaïek van de Verkondiging een opvallend bewaard gebleven detail. Tijdens de Koude Oorlog verdeelde de Berlijnse Muur de gemeenschap in oostelijke en westelijke parochies. Tegenwoordig blijven er kerkdiensten plaatsvinden, terwijl de gerestaureerde Michaëlsculptuur onder de koperen koepel aan de bewogen geschiedenis herinnert.