Parochialkirche

De Parochialkirche staat in het Klosterviertel van Berlijn, als gereformeerde kerk uit het einde van de zeventiende eeuw. Tussen 1695 en 1703 verrees hier de oudste Berlijnse kerk die speciaal voor een protestantse gemeente werd gebouwd. De bouw kon plaatsvinden binnen een keurvorstelijk immuniteitsgebied, ondanks bezwaren van de lutherse stadsraad. Je ziet een ingetogen barokke vorm met Nederlandse en Italiaanse invloeden, rondboogvensters en een hoge narthex met pilasters.

Het koor heeft vier apsissen in een kruisvormige opstelling, een opvallend onderdeel van de plattegrond. Johann Arnold Nering maakte de oorspronkelijke plannen, waarna Martin Grünbaum en andere architecten eraan verder werkten. Andreas Schlüter, Jean de Bodt en Philipp Gerlach droegen eveneens bij aan het ontwerp. De toren werd in de achttiende eeuw voltooid en droeg ooit een klokkenspel dat elk uur speelde, met een leeuwengebrul als slot.

Brandbombardementen verwoestten het interieur in 1944, terwijl de muren als herinnering onversierd bleven. Een ijzeren kruis uit metaal van de ruïnes hangt sinds 1961 in het heiligdom. Restauratie herstelde in 2016 de koepel met gouden zon en bracht het klokkenspel met 52 klokken opnieuw tot klinken.