Golgatha-Kirche

De Golgatha-Kirche staat in de Berlijnse wijk Mitte en behoort tot de Evangelische Kirchengemeinde am Weinberg. Architect Max Spitta bouwde haar tussen 1898 en 1900. De evangelische kerk draagt de naam van Golgotha, de heuvel buiten het oude Jeruzalem. Zij geldt in Berlijn als beschermd historisch monument. De gevel volgt de Noord-Duitse baksteengotiek, met rode baksteen, sobere vormen en een vierkante toren. Die toren is 61 meter hoog en draagt een hoge spits. Binnen vormt een kruisvormige galerijzaal het hart van de kerk, met een kort schip, smalle transepten en een rechthoekig koor. Een rijk versierd hoofdportaal markeert de straatzijde.

Het interieur bevatte oorspronkelijk muurschilderingen van Max Selinger en glas-in-loodramen van Alexander Linnemann. Veel van deze kunstwerken ging tijdens de Tweede Wereldoorlog verloren. Lothar Mannewitz verving de glas-in-loodramen in 1966 met een subtiele blauwe tint. Het altaar van Ernst Christian Pfannschmidt toont de kruisiging. Een bombardement beschadigde de kerk zwaar in 1943, waarna restauratie haar heropening in 1949 mogelijk maakte. Renovaties in de jaren zestig brachten een wit interieur. Dat wit laat de rode baksteenbanden en ribben in de kerk duidelijk naar voren komen. Het orgel werd door Wilhelm Sauer in 1900 gebouwd.