Parc del Laberint d'Horta

Parc del Laberint d'Horta ligt in Barcelona, tegen de heuvelrug van Collserola, op het voormalige landgoed van de familie Desvalls. Het terrein van negen hectare, omsloten door mediterraan bos, geldt als de oudste historische tuin van de stad. Twee stijlen delen de ruimte: een neoclassicistische tuin uit de late achttiende eeuw en een romantische uit de negentiende.

Het verhaal begint in 1791, wanneer markies Joan Antoni Desvalls i d'Ardena met de Italiaanse architect Domenico Bagutti het neoclassicistische ontwerp tekent. De bouwmeesters Jaume en Andreu Valls voeren het uit, en de Fransman Joseph Delvalet verzorgt de aanplant. Halverwege de negentiende eeuw voegt architect Elies Rogent de romantische tuin toe, met bloemperken, grote bomen en een waterval. Driemaal komen er Spaanse koninklijke gasten over de vloer, en in 1898 klinkt er Goethes Iphigenia in Tauris. In 1967 draagt de familie het over aan de stad, die het in 1971 opent voor publiek. Een restauratie met Europese steun volgt in 1994, waarna de stad het als tuinmuseum beheert.

Bij de ingang staat het oude paleis in neo-moorse en neogotische stijl, met daarin de middeleeuwse uitkijktoren Torre Sobirana. De achttiende-eeuwse tuin stijgt in drie terrassen op. Op het middelste terras staan twee Italiaanse paviljoens met Toscaanse zuilen en beelden van Danaë en Ariadne. Bovenaan ligt een paviljoen voor de negen muzen, met Latijnse teksten over de harmonie van kunst en natuur. Erachter strekt zich een vijver uit, gevoed door een natuurlijke bron. De symboliek van die terrassen draait om de liefde. Dat negentiende-eeuwse gedeelte schijnt de dood als thema te hebben, met zelfs een inmiddels verdwenen kerkhofje. Onderin wacht het doolhof: zo'n 750 meter geschoren cipres om je weg kwijt te raken. Aan de start toont een marmeren reliëf Ariadne en Theseus, en wie het middelpunt bereikt, staat oog in oog met Eros.