دير سمان

Deir Samaan in Egypte is een klooster en grotkerk, rechtstreeks uit het gesteente van de berg gehouwen. De rots bepaalt hier de hele architectuur.

Deir Samaan staat ook bekend als de Grotkerk van Sint-Simon de Looier, een Koptische heilige uit de tiende eeuw. Volgens de overlevering verplaatste zijn gebed de Mokattamberg.

De kerk werd eeuwen later in dezelfde berg uitgehouwen, met een amfitheaterachtige ruimte voor grote groepen gelovigen. Het steenoppervlak draagt bijbelse scènes.

Je ziet voorstellingen van de geboorte van Jezus, de opwekking van Lazarus en de beproevingen van Jozef. Gefilterd licht valt door openingen op de ruwe wanden.

De koele lucht, de geur van stof en steen en de stille echo van gebed benadrukken de omvang van deze plek. De berg blijft overal zichtbaar.

Rond het klooster leeft de gemeenschap van de Zabbaleen al generaties lang met recycling als middel van bestaan en dienstbaarheid. Hun dagelijks leven raakt verweven met het ritme van het klooster.

Deir Samaan verbindt religieuze geschiedenis met een landschap dat volledig uit rots bestaat. De reliëfs, de berg en de ruime kerk vertellen samen een verhaal over geloof en volharding.