Sint Olofskapel

De Sint Olofskapel staat aan de Zeedijk in Amsterdam, vlak bij de straat Sint Olofspoort. Het voormalige kerkgebouw ontstond tussen 1440 en 1450 naast een middeleeuwse stadspoort. De kapel werd gewijd aan de heilige Olaf, beschermheilige van zeelieden en koning van Noorwegen. Binnen zie je een driebeukige ruimte met een enigszins asymmetrische plattegrond en vier pilaren.

Aan het einde van de vijftiende eeuw kwam de polygonale Jeruzalemkapel erbij, met een kopie van het Heilig Graf. Pelgrims verzamelden zich daar en hielden op Palmzondag processies. Na de Alteratie van Amsterdam in 1578 diende het gebouw eerst als koopmansbeurs en vanaf 1602 als hervormde kerk. De uitbreiding van 1644 gaf de kapel haar huidige vorm, terwijl de toegangspoorten renaissancekenmerken uit de zeventiende eeuw tonen. Een houten toren met klok verdween in 1820 door brand, en na de sluiting in 1964 verwoestte een nieuwe brand veel van het gebouw.

De restauratie bracht de kapel terug als conferentie- en evenementenlocatie, verbonden met het Barbizon Palace Hotel via een ondergrondse gang. Een kerkbank herinnert aan admiraal Michiel de Ruyter, die hier geregeld kerkte. Het poortje aan de Zeedijk toont een skelet met een Latijnse tekst over hoop op een leven hierna. Dat reliëf werd in 1620 gemaakt door Hendrick de Keyser.