Tempio della Vittoria

Në zemër të Milanos ngrihet Tempio della Vittoria, një monument kushtuar ushtarëve milanezë që humbën jetën gjatë Luftës së Parë Botërore. Arkitekti Giovanni Muzio e projektoi ndërmjet viteve 1927 dhe 1930, me ndihmesën e Alberto Alpago Novello dhe të Gio Pontit. Përurimi u bë më 4 nëntor 1928, në shenjë të dhjetëvjetorit të mbarimit të luftës. Plani tetëkëndësh kujton atriumin e bazilikës fqinje Sant'Ambrogio. Mermeri i bardhë Musso vazhdon traditën e gurit të kolonave të San Lorenzos dhe të Duomos.

Të tetë faqet drejtohen nga tetë portat e Milanos, rrugëve nga ku ushtarët lanë qytetin për t'u bashkuar me forcat italiane. Katër faqet kryesore mbajnë harqe të mëdha me relieve e skulptura, një për çdo vit të luftës, shoqëruar me emrat e betejave. Midis nishave qëndrojnë urna prej guri, të mbushura me dhe nga fushat e atyre betejave. Faqet dytësore u përkasin katër elementeve të natyrës: dheut, ujit, zjarrit dhe ajrit, të kurorëzuara me nisha të vogla e pedimente trekëndëshe klasike. Para hyrjes të pret statuja e madhe prej bronzi e Adolfo Wildtit, që tregon Shën Ambrozin duke i shtypur shtatë mëkatet vdekjeprurëse. Edhe toka flet: para tempullit, këtu ishte varrezë paleokristiane e martirëve, një lidhje që i bashkon të rënët e luftës me martirët e hershëm.

Nëntokë, tempulli fsheh një sakrarium të madh, që zë tre nivele dhe u zgjerua në vitin 1973 nga Mario Baccini. Aty, të gdhendura në bronz, rreshtohen emrat e dhjetë mijë ushtarëve të rënë.