Rückermainhof

Vanaf de straat zie je de gevel van rode en gele zandsteen, rijk geled door krachtige lijsten tussen de verdiepingen.

Gekoppelde Toscaanse pilasters delen de begane grond in assen. Elke as krijgt een groot rondboog etalageraam op rustica-pijlers, met sluitstenen die engelenkoppen dragen. Bovenin gebruiken de hogere verdiepingen ionische en korinthische pilasters bij hun dubbelvensters. Een dakkapel bekroont de middenrisaliet, waarvan het rondboogportaal tussen gekoppelde Dorische halfzuilen staat. Op de hoeken van het driehoekige fronton staan de stenen beelden van St. Burkard en St. Andreas, verwijzend naar het stift dat er ooit zetelde. Het beeldhouwwerk komt van Jakob van der Auwera. Allegorische figuren van Geloof en Gerechtigheid sieren de top, begin twintigste eeuw vernieuwd, terwijl het platte topgevel het wapen draagt van prins-bisschop Johann Philipp von Greiffenclau Vollraths, met een vaas op de spits.

Nu heb ik nog niet vermeld: overleefde deze versiering het bombardement op Würzburg van 16 maart 1945 volledig.

Laat me nu het historische deel erin weven — ik herschik:

---

De Rückermainhof is een huis van drie verdiepingen in Würzburg, gebouwd tussen 1716 en 1719 naar ontwerp van Joseph Greissing. Het diende aanvankelijk als administratieve zetel van het Ritterstift St. Burkard, een wereldlijke kanunnikenstichting die uit het Benedictijnenklooster St. Burkard was voortgekomen. Een burger genaamd Rüger am Main gaf het perceel zijn naam, in oude akten curia Rutgeri aan de Main.

De eerste schriftelijke vermelding dateert uit 1260, toen abt Friedericus het voor het klooster kocht. In de veertiende eeuw breidde het domein zich uit met aanliggende percelen, en halverwege de vijftiende eeuw werd het de zetel van het pas opgerichte stift. Ooit woonde de deken op de eerste verdieping, terwijl de begane grond verkoopruimten bood. In 1590 onderging het pand een grote renovatie, maar begin achttiende eeuw was het zo bouwvallig dat een volledige nieuwbouw nodig was. Greissing stierf in 1721, nog voor de oplevering, en zijn opvolger Balthasar Neumann nam kleine aanpassingen aan de plannen voor.

Vanaf de straat zie je de gevel van rode en gele zandsteen, rijk geled door krachtige lijsten tussen de verdiepingen. Gekoppelde Toscaanse pilasters delen de begane grond in assen, waar elk rondboog etalageraam op rustica-pijlers met engelskop-sluitstenen rust. hogere Verdiepingen gebruiken ionische en korinthische pilasters bij hun dubbelvensters. Een dakkapel bekroont de middenrisaliet, waarvan het rondboogportaal tussen gekoppelde Dorische halfzuilen staat. Op de hoeken van het fronton staan de stenen beelden van St. Burkard en St. Andreas, verwijzend naar het stift dat er ooit zetelde. Het beeldhouwwerk komt van Jakob van der Auwera; allegorische figuren van Geloof en Gerechtigheid sieren de top — begin twintigste eeuw vernieuwd. Boven alles draagt het platte topgevel het wapen van prins-bisschop Johann Philipp von Greiffenclau Vollraths, met een vaas op de spits.

Deze volledige versiering overleefde het bombardement op Würzburg van 16 maart 1945 ongeschonden. Na de secularisatie van 1803 gebruikten het Landgericht en de belastingdiensten het huis als kantoor. Sinds 2013 draagt het een onderscheiding van een culturele stichting.