Basilica di Santa Maria Gloriosa dei Frari

De Basilica di Santa Maria Gloriosa dei Frari staat in Venetië, met de voorgevel gericht op plein en kanaal. Venetianen zelf noemen haar doorgaans kortweg de Frari. Ze is de grootste kerk van de stad en draagt de status van basilica minor. Het gebouw is gewijd aan de tenhemelopneming van Maria. Buiten oogt de baksteen sober, precies zoals bij franciscaanse kerken gebruikelijk. De campanile ernaast is de op een na hoogste toren, alleen die van San Marco reikt hoger.

In de dertiende eeuw schenkt Venetië dit terrein aan de orde der Minderbroeders. Hun eerste kerk wordt al snel te klein, en de grotere opvolger vergt ruim honderd jaar bouwtijd. Binnen heerst Venetiaanse gotiek: rood baksteenwerk, versierde balken en details in Istriaanse steen. Kruisribgewelven spannen over de volle hoogte, zonder centrale koepel, wat opvalt. De plattegrond tekent een latijns kruis, met drie kapellen aan weerszijden van de hoofdkapel. Een koorhek uit de late vijftiende eeuw scheidt tijdens de vieringen de kloostergemeenschap van de gelovigen. Het is het enige overgebleven exemplaar in een Venetiaanse kerk, met een mengvorm van gotiek en classicisme in het ontwerp. Aan het hoogaltaar hangt Titiaans Assunta, in een zijkapel volgt de Pesaro-Madonna. Ook staat er een sculptuur van Donatello, zijn eerste gedocumenteerde werk in de stad. De kerk telt daarnaast graven van doges, van Titiaan zelf en van componist Claudio Monteverdi.

Al sinds de vijftiende eeuw klinken hier orgels, met een eerste schriftelijke vermelding in 1483. Girolamo Diruta en Giovanni Picchi gelden als beroemde organisten van deze plek. De instrumenten zelf staan aan de koormuur, tegenover elkaar opgesteld. Blijf je bij het monument voor Antonio Canova staan, dan valt je één ding op: alleen zijn hart ligt hier begraven.