Eberhardskirche

De Eberhardskirche valt meteen op door haar rode bakstenen gevel en heldere, sobere architectuur. Architect Martin Elsaesser ontwierp haar voor de snel groeiende zuidelijke wijk.

De kerk werd tussen 1910 en 1911 gebouwd, in een tijd waarin rode baksteen voor kerken in deze streek ongewoon was. Het gebouw heeft geen hoge toren en geen traditionele glas-in-loodramen.

De open ruimte, de hoge ramen en de rechte lijnen geven het interieur het karakter van een ruime ontmoetingshal. Ooit stonden altaar, preekstoel en doopvont op één lijn.

Die ordening maakte zichtbaar dat woord en sacrament binnen de kerk dezelfde betekenis kregen. In de jaren zestig kreeg Eberhardskirche een vrijstaande klokkentoren en gekleurde ramen van beton en glas.

Die ramen brachten kleur, maar maakten het interieur ook donkerder. Vier stenen bij de ingang verwijzen naar de vier evangeliën, terwijl voor het koor een groot kruisigingsschilderij hangt.

Käthe Schaller-Härlin maakte het grote kruisigingsschilderij bij het koor. Eberhardskirche blijft een kerk en vormt tegelijk een ontmoetingsplek voor het omliggende buurtleven.

De kerk is bovendien goed toegankelijk voor rolstoelgebruikers.