Chiesa del Santissimo Salvatore

De Chiesa del Santissimo Salvatore staat in Italië en toont religieuze architectuur uit de tijd van de Contrareformatie. Giovanni Ambrogio Mazenta ontwierp het gebouw, terwijl Tommaso Martelli de bouwwerkzaamheden uitvoerde. De bouw begon in 1605, werd onderbroken en eindigde in 1623. Een hoge sokkel draagt de gevel met twee orden, voluten en een opbouw die aan Il Gesù in Rome herinnert. Het brede schip krijgt ritme door drie kapellen aan elke zijde en acht vrijstaande zuilen.

Boven het transept staat een koepel die aan de buitenkant schuilgaat achter een achthoekige tiburium. Het hoogaltaar draagt een voorstelling van de Heilige Verlosser, in 1620 geschilderd door Guido Reni en Francesco Gessi. Giacomo Cavedoni schilderde in 1622 de werken rond dit altaar, met scènes uit het verhaal van het kruisbeeld van Beiroet. In het linkertransept hangt de Heilige Familie van Alessandro Tiarini uit 1623, terwijl werken van Mastelletta en Carlo Bononi elkaar in de zijkapellen tegenoverstaan.

Een grafplaat midden in het schip herdenkt Giovan Francesco Barbieri, beter bekend als Il Guercino. Agostino Carracci’s Maria-Tenhemelopneming hing oorspronkelijk in de derde kapel links, maar bevindt zich nu in de Pinacoteca Nazionale. Bliksemschade aan het dak op 15 juni 1758 leidde later tot nieuwe verfraaiingen van het interieur.