Terme di Caracalla

De Terme di Caracalla in Rome tonen een van de grootste bewaard gebleven badcomplexen van het keizerlijke tijdperk. Op sommige plaatsen reiken de bakstenen muren nog zesendertig meter hoog. Het rechthoekige complex lag op verschillende terrassen en omvatte baden, sportzalen, bibliotheken en tuinen. De centrale as verbond het hete caldarium, het lauwe tepidarium, het koude frigidarium en de grote natatio. Twee palæstra’s boden ruimte voor lichaamsbeweging, terwijl bezoekers elders konden lezen, wandelen en samenkomen.

Keizer Caracalla gaf opdracht tot de bouw, waarna het centrale gebouw in 216 werd geopend. Marmeren zuilen, kleurrijke vloeren, glazen mozaïeken, beschilderd stucwerk en beelden sierden de vertrekken en tuinen. Onder de zalen verwarmden ovens en ketels het water, terwijl leidingen, een molen en gangen het dagelijkse bedrijf ondersteunden. In die ondergrondse wereld ligt ook een groot mithraeum met de nog herkenbare fossa sanguinis. Beschadigde aquaducten maakten in 537 een einde aan het badbedrijf. Sinds de twintigste eeuw vormen de ruïnes bovendien een toneel voor voorstellingen in de openlucht. Kijk vooral naar de muren: hun hoogte maakt de schaal van dit openbare gebouw tastbaar.