Tübinger Tor

Tübinger Tor laat een middeleeuwse stadspoort zien als combinatie van steen en hout. De onderste bouwlaag bestaat uit zware blokken, met hoekstenen en ruwe, uitstekende bossage. Daarboven geeft een vakwerkopbouw uit 1330 de toren een lichter silhouet. De poort verrees in 1235 tijdens de aanleg van de middeleeuwse stadsmuur.

Oorspronkelijk heette deze doorgang Mettmannstor en liep hier een belangrijke weg richting Tübingen. Die route voerde door de vroegere Tübinger Vorstadt, die in de jaren zestig voor wegenbouw verdween. Als een van vier grote stadspoorten controleerde de doorgang reizigers, handelaars en goederen tussen de open weg en de beschermde stad. In de middeleeuwen woonde boven de poort een torenwachter, die vooral naar rook zocht wanneer dicht opeengebouwde huizen brandgevaar liepen. Zijn uitkijkpost waarschuwde de stad dus niet alleen voor vijanden, maar ook voor brand.

De bovenruimte dient tegenwoordig als representatieve ontvangstruimte van het stadsbestuur. Vanaf daar blijft het uitzicht over de stad bijzonder, al heeft de toren zijn militaire functie verloren. Kijk vooral naar boven: de zware steen onderaan en het lichte vakwerk erboven tonen twee bouwfasen in één herkenbaar beeld.