Sankt Johann

Sankt Johann staat pal naast de dom, en de gevel in geel en grijs vraagt om een eigen blik. Op de siergevel houdt Johannes de Doper in steen de wacht, en soms vangt zijn oppervlak het zonlicht. De plek is ouder dan de muren doen vermoeden: hier stond de doopkerk van de oude dom. In 845 werden veertien Boheemse vorsten hier gedoopt, en een gedenkplaat in de noordmuur herinnert daaraan.

Door de eeuwen heen wisselden bouwen, brand en wederopbouw elkaar af. In de veertiende eeuw verrees een gotische nieuwbouw. Vanaf de achttiende eeuw smolt een barokke verbouwing het interieur samen tot één lichte zaal. Na de brand van 1887 kreeg die ruimte haar neobarokke gedaante: een breed, helder schip onder een tongewelf met strakke stucwerklijsten. Onder de orgelgalerij in het westen vind je de grafkelder, waar de kanunniken al sinds 1769 rusten. Buiten troont de zware vierkante toren, na de vlammen opnieuw opgetrokken, met zijn barokke lantaarn en een gouden Mariabeeld op de top.

Wie goed kijkt, vindt nog meer sporen: het wapen van paus Urbanus III boven het hoofdportaal en middeleeuws metselwerk aan de noordzijde. En de kerk laat zich ook horen. Het carillon in de toren speelt dagelijks vierentachtig melodieën en verbindt zo de gewone dag met eeuwen kerkgeschiedenis.