Église Saint-Nicolas-des-Champs

De Église Saint-Nicolas-des-Champs is een katholieke kerk in het derde arrondissement van Parijs, met flamboyante gotiek en Franse renaissance.

Haar geschiedenis begint aan het einde van de elfde eeuw. Monniken van het prioraat Saint-Martin-des-Champs bouwden haar voor de dienaren van de bijbehorende abdij. De kerk stond aanvankelijk buiten de stadsmuren. Door de groei van Parijs raakte zij later omringd door de uitbreidende stad. De westgevel dateert uit 1420 tot 1480. Het zuidportaal kreeg tussen 1576 en 1586 een Franse renaissancestijl met klassieke orden. De klokkentoren combineert een vijftiende-eeuwse onderbouw met een zeventiende-eeuwse bovenbouw.

Binnen verbinden renaissancesculpturen, schilderijen, fresco’s en kapellen verschillende artistieke tradities. Een woud van zuilen bepaalt het interieur. Het retabel uit 1629 behoort tot de zeldzame grote Parijse altaarstukken uit de zeventiende eeuw. De ramen bestaan vooral uit wit glas en laten de kunst zichtbaar. Het orgel werd in 1777 herbouwd en in 1930 aangepast, na een oorsprong in de zeventiende eeuw. Louis Braille was hier organist van 1834 tot 1839. Tijdens de Franse Revolutie werd de kerk kort een tempel voor Hymen en Trouw. In 1802 kreeg zij opnieuw een kerkelijke bestemming. Restauraties volgden tussen 1823 en 1829, terwijl de Emmanuelgemeenschap sinds 1995 met de kerk verbonden is.