St. Michaelskloster

St. Michaelskloster ligt op de Heiligenberg boven Heidelberg, tussen bos, tuinen en wandelpaden. Je ziet er de fundamenten van een voormalige kloosterbasiliek en delen van de ommuring. De ruïnes staan op het hoogste punt van een dubbele ringwal, met uitzicht over de Rijnvlakte.

De eerste stichting dateert volgens latere bronnen uit 870, maar de zichtbare gebouwen ontstonden vanaf 1023. Benedictijnen en andere religieuze gemeenschappen gebruikten het complex, dat nauw verbonden was met de abdij van Lorsch. Onder de basiliek liggen sporen van een Romeinse cultusplaats voor Mercurius, terwijl Merovingische graven christelijk gebruik vanaf de zevende eeuw aantonen. In de middeleeuwen bood het klooster ruimte aan religie, onderwijs en wetenschap, met Willem van Ockham als bekende geleerde. Het complex werd in de zestiende eeuw verlaten.

De crypte bewaart de grafsteen van abt Frederik van Hirsau, die daar in 1070 werd begraven. Eén overgebleven toren reikt nog meer dan tien meter hoog en kan worden beklommen voor een uitzicht over het landschap. Vanaf de stenen contouren herken je bovendien de vroegere indeling van de basiliek en de kloostergebouwen.