Salzhaus

Het Salzhaus staat aan de Römerberg in de Altstadt van Frankfurt en vormt het noordoostelijke deel van het Römercomplex. De geschiedenis van het gebouw gaat terug tot een vermelding uit 1324. Rond 1600 kreeg het Salzhaus een rijk gesneden gevel en groeide het uit tot een opvallend renaissancegebouw. De naam verwijst naar de zouthandel die hier plaatsvond.

Onder de vakwerkbouw lag een zware begane grond van lokaal rood zandsteen. Het vakwerk reikte in twee verdiepingen boven deze stenen basis uit en sprong naar het noorden en oosten uit. Het oorspronkelijke gebouw was 22 meter hoog. Het dak bepaalde bijna de helft van die hoogte.

Brandbommen verwoestten het Salzhaus tijdens de luchtaanval van maart 1944. Alleen delen van de stenen kelder bleven uiteindelijk over. De bovenverdiepingen werden in 1951 en 1952 opnieuw opgetrokken met een modern naoorlogs ontwerp. Kalksteen onder de ramen en een glazen mozaïek van Wilhelm Geißler kenmerken de herbouw. Het mozaïek bevindt zich aan de oostzijde van het gebouw. Het Salzhaus dient als bestuursgebouw, met een toeristisch informatiecentrum op de begane grond.