Casa de les Punxes

Midden in het Eixample, op de hoek van drie straten, staat de Casa de les Punxes. Architect Josep Puig i Cadafalch gaf het pand begin twintigste eeuw zes torens met kegelvormige punten. Het resultaat oogt als een middeleeuwse burcht, met invloeden uit Noord-Europese kastelen en het Catalaanse Modernisme. Het driehoekige perceel, ongebruikelijk voor de wijk, leverde een blok met zes hoeken op, één per kruising eromheen.

Bartomeu Terradas Brutau liet het bouwen voor zijn drie zussen Angela, Josefa en Rosa, als één huis in plaats van drie. De familie had in de textielindustrie een fortuin opgebouwd, en de gevel verwijst overal naar de bewoners. Aan één hoek toont een reliëf van Enric Monserdà een engel, het teken van Angela. Binnen tekende hij ook meubilair en een neogotische kapel. Rosa herken je aan een vaas vol rozen en haar initialen RTB. Klavers, madeliefjes, appels en granaatappels duiken op in het beeldhouwwerk, het smeedijzer en het glas. De gebrandschilderde ramen met blad- en bloemmotieven komen uit de werkplaats van Amigó. Manuel Ballarín smeedde het ijzerwerk, en de gevelsteen kwam van beeldhouwer Alfons Juyol i Bach. In plaats van dragende muren dragen gietijzeren zuilen en metalen liggers de verdiepingen erboven. Die vondst hield de begane grond open en flexibel, bedoeld voor commercieel gebruik. In de jaren zeventig kreeg het gebouw de status van historisch monument en cultureel goed van nationaal belang. Rond de eeuwwissel volgden grote restauraties, bekroond met een Europese erfgoedprijs. Herstelwerk in 2016 bracht de oorspronkelijke open indeling terug.

Bij Josefa's deel toont een keramisch paneel Sint Joris die de draak doodt, het symbool van Catalonië. En vlak daaronder kijk je het gebeeldhouwde gezicht van de architect zelf aan. Vandaag bewonen kantoren het pand, maar de zes torens blijven boven het Eixample uitsteken.